Ben, sudan korkarım. Yüzme bilmem,öğrenemedim. Yıllardır tatile gittiğimde yüzenleri izler ama cesaret edip suya giremem.Şimdi bile henüz bir yaşında olan Oğlum, babasıyla suda oynarken ben sahilden onlara bakıp iç geçiriyorum.
Ehliyet aldım ama yıllardır araba kullanmadım. Cesaretim yok. Araba kullanmayı da unuttum artık. Trafikte her yandan fırlayan arabalara karşı büyük bir özgüvenle araç kullanan kadınlara imrenerek bakıyorum.
Kediden çok korkarım. Bir yerde kedi çıkarsa karşıma, mümkünse yolumu değiştiririm. Mümkün değilse yanımda kim varsa arkasına saklanırım. Bir anda karşıma çıkar ya da yanımda belirirse çığlık atarım. Bu korkumu da yenemedim. Ömrü hayatımda sadece bir kez bir kediye dokundum. Diğer hayvanlardan da korkarım ama en çok kedi. Yıllarca bunun nedenini sorguladım.

Neden bu kadar çok şeyden korkuyorum dedim. Hatta neden her şeyden korkuyorum. Bir gün herhangi bir korkum yüzünden kalbim duruverecek diye düşünüyorum. Sebebini aradım, aradım ki bir çözüm bulabileyim.

Cevabı da kendim buldum. Belirsizlikten korkuyorum. Mesela Kedinin ne zaman ne yapacağı belli olmaz diye düşündüğümden kediden korkuyorum. Bir işe başladığımda o işin bir an evvel sonuçlanmasını istiyorum. Muallakta kalmasından ya da başladığım bir işin olumsuz sonuçlanmasından korktuğumdan her işimde acele ediyorum. Bir yere gideceksem, hele ki önemli bir toplantıya yetişeceksem, saatler önceden hazır olup buluşma vaktinden yarım saat önce orada oluyorum. Geç kalmaktan ve geç kaldığım için olumsuzlukla ya da belirsizlikle karşılaşmaktan korkuyorum.

Üç günlük ömrümü korkarak geçiriyorum. Ne acı, ne kadar saçma bilemezsiniz. Küçükken bir kaydırmaktan kayamamış, korkmuş ve gerisin geri merdivenlerden inmiştim. Sırada bekleyen çocukların bakışlarını unutamam. Sonra tekrar merdivenleri tırmanıp, bu sefer başaracağım derken içten içe yapamamaktan korkuyordum ki, kardeşim arkamdan itip beni kaymak zorunda bırakmıştı. Sonra defalarca kendi başıma becerdim bunu. Bütün mesele ilk adımı atmaktı. Bir kez yapınca aslında korkulacak bir şey olmadığını anlayıp devamını getirebiliyorum. Bütün mesele ilk adım, ilk sefer.

Ömrümün buraya kadar olan kısmı korkarak geçti ama bundan sonra ölüm bu kadar yakınken ve ölmek bu kadar kolayken değiştirmek istiyorum bu durumu. Korkunun kelime anlamı; tehlike olasılığının yaşattığı kaygı hissi. Evet tehlike ya da tehlike olasılığı. Hayatımda benim için neyin tehlikeli olduğunu benden iyi kimse bilemeyeceğinden, korkularımdan kurtulmamı da ancak ben sağlayabilirim. Bugün, sahilde oturmuş yüzen oğluma bakarken, işte bunu düşündüm. Kısacık bir an ama benim için gerçekten kendimi dinlediğim ve karar verdiğim kendim için bir şey yapmak istediğim bir an.