Bazen nedensizce gelirsin aklıma nedensiz
deniz gözlerinle bakarsın ya öylece çocuk masumluğuyla
susarsın ya anlatır işte her şeyi o bakışlar
yaralar beni o bakışlar ,öldürür beni o bakışlar
içimde bir kıpırtı yüzümde tatlı bir gülümseme olursun işte
ince uzun parmakların ah o tek tek öptüğüm parmakların
Keman yayı gibi saatlerce avuçlarında tuttuğum narin ellerin ..
Gelirsin işte aklıma nedensizce öyle ..
birden dönerim seni çocukca sevdiğim o günlere
On yaşında görmüştüm ilk deniz gözlerini o gün kazınmıştın beynime sessizce bakmıştın sende benim gözlerime ..
Bir gün okuldan kaçıp saklanmıştık kuytu bir köşeye hiç konuşmadan anlaşmıştık sessizce
O günden sonra her baktığım gözde seni aradım benzemiyordu hiç bir göz seninkilere ...
Memur çocuklarıydık ayrıldık istemesek te yıllar yıllar geçti
değişmedi bende ki sen ...
kaldı yine aklımda deniz gözlü sen..
On yaşında düştü yüreğime köz o gün bugün geçmedi
Yüreğime söz ...
işte böyle deniz gözlü bekliyorum saklandığımız kuytuda hala seni...
Gittiğinden beri yağmurlar esir aldı gözlerimi
bilmem neden o günden beri hep üşür ellerim
durdu zaman durdu dünya .
Bilmem ki ! neden ben hala o kuytuda on yaşındayım......