Davaya bakan İstanbul Anadolu 8'inci Asliye Hukuk Mahkemesi, davayı reddetti.

Mahkeme, Özel'in ifadelerinin ağır eleştiri mahiyetinde kaldığı, kişilik haklarına

saldırı olmadığına karar vererek, tazminatın ödenmemesine hükmetti.

Mahkemenin gerekçesinde, Anayasa Mahkemesinin, "toplumsal ve siyasal

çoğulculuğu sağlamak, her türlü düşüncenin barışçıl bir şekilde ve serbestçe

ifadesine bağlıdır. Bu itibarla düşünceyi açıklama ve yayma özgürlüğü,

demokrasinin işleyişi için hayati önemdedir" şeklindeki kararlarından alıntı

yapıldı. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin de "İfade özgürlüğü; incitici,

şoke edici ya da endişelendirici bilgi ve düşünceler için de geçerlidir.

İfade özgürlüğü; yokluğu halinde demokratik bir toplumdan söz edemeyeceğimiz

çoğulculuğun, hoşgörünün ve açık fikirliliğin bir gereğidir" tespitlerini içeren

kararının aktarıldığı gerekçede, ifade özgürlüğüne yapılan bir müdahalenin,

zorunlu bir toplumsal ihtiyacı karşılamıyorsa ya da zorunlu bir toplumsal ihtiyacı

karşılamakla birlikte orantılı değil ise demokratik toplum düzeninin gereklerine

uygun bir müdahale olarak değerlendirilemeyeceği vurgulandı.

"KİŞİ HAKLARINI ZEDELER MAHİYETTE BİR KONUŞMA DEĞİL"

Gerekçede, şunlar kaydedildi; "Bu açıklamalar kapsamında somut olay

irdelendiğinde, Esenyurt Belediye Başkanının tutuklanması sebebiyle topluluğa

karşı hitap eden davalının konuşmasında özetle, 'tutuklama işleminin kanuna

ve hukuka aykırı olduğu, İstanbul Cumhuriyet Başsavcısının davalıdan aldığı

emir ve talimatla soruşturma başlatıp tutuklamanın gerçekleştiği, Başsavcının

Zekeriya Öz benzeri olduğu, ülkede sorun olup olmadığına yönetimin karar

vermesi halinin diktatörlüğün var olduğunu gösterdiği' yönünde beyanlarının

olduğu görülmüştür. Konuşma içeriğinde davacının kişilik haklarını zedelemeye

yönelik sözlerin bunlardan ibaret olduğu anlaşılmıştır.

Konuşma içeriğinin tamamı itibariyle davacıya yöneltilen sözlerin herhangi

bir sıradan vatandaşa yönelik olması hali ile, Cumhurbaşkanı olan davacıya

yönelik olması halinin eş değer durum olarak kabulünün mümkün olmayacağı,

AİHM' in yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere, toplum önünde olan kişinin en

ağır eleştirilere dahi katlanma yükümlülüğünün bulunduğu sabit görülmekle;

davalının, davacıyı hedef almak suretiyle sarf ettiği sözlerin ağır eleştiri mahiyetinde

kaldığı, kişilik haklarına saldırı olarak kabulünün mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Davalının davacıya yönelik kişilik haklarını zedeler mahiyette konuşması olmadığı

sabit görülmekle; davanın reddine dair aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir."